Terug van Terschelling

Zo dames en heren, ik ben er weer hoor. Een buitengewoon aangenaam weekje rust, gezelligheid en natuur achter de rug. Eindelijk tijd om alle ervaringen en roerselen eens kalmaan op een rijtje te zetten. Wat een boel gebeursels, en wat is iedereen hartverwarmend lief voor me. Vader had zelfs de vlag uitgehangen.

Voorts heb ik mij een regelrechte koliek gewandeld op de van u gekregen wandelschoenen tot in de verste uithoeken van het eiland. Kijk maar:

Natuur is puik. Gezelligheid is puik. Rust is puik.

Goed. En dan nu dus de vloer aan mijn grote vriend de Toekomst. Waar die heengaat is nog danig ongewis. Aan de ene kant is dat een bevrijdende gedachte (alle wegen liggen weer open!), aan de andere kant een beangstigende (er moet wel brood op de plank). Trots met het bereiken van deze mijlpaal als ik ben, doctor worden is jammer genoeg niet automatisch equivalent aan een baan hebben. Er loopt een tweetal postdoc-aanvragen met bescheiden slagingskans, en morgen heb ik een sollicitatiegesprek bij een academische boekhandel. Kan dus alle kanten nog op, maar als dat allemaal niet doorgaat, dan weet ik het even niet. In ieder geval heb ik nog tot aan de zomer een aantal taken aan de universiteit, dus mijn kantoortje mag ik nog even houden. Hoe het ook afloopt, 2011 zal mijn geschiedenis ingaan als een jaar van wendingen. Schijnt vaker te gebeuren als je 33 wordt.

Tot slot: meer promotiefoto’s! Ga ze hier bekijken!

Over Drabkikker

Dirk Bakker, geboren in de vorige eeuw, levend in de huidige.
Dit bericht werd geplaatst in Allerlei, Drabkikker promoveert, Foto's, Natuur. Bookmark de permalink .

12 reacties op Terug van Terschelling

  1. Eliza zegt:

    De pahaduhun op de lahanuhun in, vooruit met flinken pasch!

  2. Nynke zegt:

    Wow, heb je ook echt gekampeerd op je eigen eiland ofzo, met die rugzak-met-slaapzak? Origineel! En stoer, net als de pet. :)
    Succes met de toekomst. Alles sal reg kom!

    • Drabkikker zegt:

      Stoer hè. Vond ik zelf ook wel. Maar van daadwerkelijk buitensdeurs overnachten is het niet gekomen. Het was de bedoeling om na verscheidene kortere inlooptochten een wandelapotheose te houden door op dag 1 per strand van het uiterste westpuntje naar het uiterste oostpuntje van Terschelling te lopen, daar de slaapzak uit te rollen, en op dag 2 binnendoor weer terug naar West te lopen. Het eiland blijkt echter langer dan mijn ongetrainde ledematen redelijk vinden, vooral met storm tegen door mul zand met vijf liter drinken op je rug. Desnietmin Oosterend weten te bereiken (zie bijbehorende foti), een stevige 20 kilometer die ik nog lang in mijn kuiten zal voelen.

  3. Marke zegt:

    You have quite a beach there – beautiful. Best of luck with the future plans!

    • Drabkikker zegt:

      Thanks! For your good wishes I mean – the beach is hardly my merit, although I whole-heartedly concur. It’s awfully pretty, never fails to lift my spirit (you wouldn’t tell from the pic, I know).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s